Schoonmaakbedrijf J. van der Ploeg Dienstverlening uit Zutphen staat op de voorpagina van Driesteden Business.

J. van der Ploeg Dienstverlening – Een bedrijf runnen onder vreselijke omstandigheden.

Na een langdurig en slopend ziekteproces overleed Jurjen van der Ploeg, medeoprichter en eigenaar van het schoonmaakbedrijf J. van der Ploeg Dienstverlening in Zutphen, op 21 september 2015. Zijn vrouw Natascha moest de vreselijke klap verwerken en tegelijkertijd het bedrijf succesvol overeind zien te houden. Met vallen en opstaan was ze in de periode ervoor al in de rol van eindverantwoordelijke gedoken. De twee leden van haar managementteam boden haar alle ondersteuning die ze nodig had. Medewerkers en opdrachtgevers bleven haar trouw.

“In november 2011 kreeg Jurjen een hartstilstand,” vertelt ze. “Hij lag een aantal dagen in coma. Ik was op dat moment net zoals hij aan het overleven. Ik was emotioneel aangeslagen en zakelijk voelde ik me onzeker. Op zondagmorgen kwam hij uit zijn coma. ’s Middags heb ik de lonen nog verwerkt. Toen waren er familieleden rond het bed, zodat ik even weg kon. Mensen vonden mij vrij hard omdat ik daar op dat moment tijd voor vrijmaakte.”

Afstudeeropdracht

Ongeveer op hetzelfde moment trad Peter Hiddink in dienst. Als student had hij zich – voor zijn afstudeeropdracht – verdiept in verandermanagement bij schoonmaakbedrijven. Dat bleef niet onopgemerkt. Alle 18 bedrijven die hij had onderzocht, hadden belangstelling voor hem. Hij koos voor J. van der Ploeg Dienstverlening, waar hij nu bedrijfsleider is. “Ook ik eiste de aandacht van Natascha op, omdat ik nog veel moest leren. Ik kwam net van school, dus het was onmogelijk dat ik meteen 70 medewerkers kon aansturen. Ik moest het werk ook in de praktijk leren. Het was vooral aftasten hoe de samenwerking tussen ons zou bevallen. Voor Jurjen was de het de vraag hoe hij uit zijn ziekteproces zou komen. Geleidelijk ging ik een gedeelte van de verkoop en de planning doen. Samen met de aansturing van de full-timers: de glazenwassers en de vloerspecialisten. Op die manier kon ik taken van Natascha overnemen. In 2013 ben ik nog door Jurjen onder de arm genomen. Van hem leerde ik de details van het vak kennen en hoe hij daar tegenaan keek.”

Emotioneel aangeslagen

Natascha van der Ploeg: “In die tijd hoefde iemand me maar aan te kijken of ik had al ruzie. Ik zag wel in dat zo’n houding me niet verder zou brengen. Daarom ging ik cursussen volgen over communicatie en ‘de mens achter het masker’. Die hebben me geholpen om de contacten met klanten en medewerkers weer verder te verstevigen. Die cursussen zetten mij op het spoor van een nieuwe manier van leidinggeven.”

Balanceren

Intussen was het noodlot ongenadig. Jurjen raakte depressief en de laatste dag van 2013 ging het mis toen hij bij het afsteken van vuurwerk zijn wimpers verbrandde en zijn neus brak. “Het jaar erna,” vertelt Natascha, “deed hij mee aan een onderzoek voor nieuwe medicijnen voor diabetici. Uit zijn bloedwaarden bleek dat het foute boel was. Hij kreeg jeuk en pijn. Diagnose: galwegkanker. Er was nog wel een operatie mogelijk. Op 18 maart 2014 is hij geopereerd. De ingreep duurde elf uur. Daarna ging het eigenlijk goed met hem, maar toen kwam er een infectie bij. Hij kreeg elke dag vier uur verzorging aan huis. Ik balanceerde tussen mantelzorg en het werk bij ons bedrijf.”

Keuzemogelijkheden

Peter Hiddink: “Ik deed mijn best om Natascha te helpen met het voorwerk te doen; waar er beslissingen nodig waren en vragen opgelost moesten worden. Ik legde haar de keuzemogelijkheden voor. Natascha: “Ik wilde op de hoogte blijven van wat er speelde en de keuzes die Peter me bood, kwamen daarbij uitstekend van pas.”

Belofte

Enkele maanden voor zijn overlijden, ging Natascha met Jurjen nog met de Gelderse Businessclub naar Berlijn. Veertien dagen voor de fatale dag haalde hij nog een nieuwe klant binnen. “Hij had toen een enorm dikke buik. Bijna iedere dag bereikte ons een tegengesteld bericht uit het ziekenhuis. Het was een goed bericht, een slecht bericht, goed nieuws, slecht nieuws en zo ging het verder. Ik heb iedere ontwikkeling, positief of negatief, op de zaak en naar de opdrachtgevers gecommuniceerd. Zij wisten van mijn emoties, boosheid en drukte.”

Peter Hiddink: “Jurjen vroeg aan mij en aan objectleidster Petra van der Kemp om regelmatig langs te komen in het ziekenhuis. Tot op het laatst wilde hij alle bijzonderheden weten. Hij wilde vooral weten of wij het nog naar ons zin hadden en konden beloven om Natascha te blijven steunen om met het bedrijf door te gaan.”

Natascha: “Jurjen wilde in eerste instantie dat ik met de zaak zou stoppen, zodat ik onze gedeelde zorgen niet alleen hoefde te dragen. Daar was ik het niet mee eens. Het is ten slotte ook al 23 jaar mijn bedrijf. De laatste weken stond hij achter mijn beslissing, als Petra en Peter beloofden om me te blijven steunen.”

Geen moment van aarzeling

Voor Peter Hiddink en Petra van der Kemp was er geen moment van aarzeling. Peter: “We hadden al zoveel met elkaar gedeeld en we waren al zo goed op elkaar ingespeeld dat het niet meer dan normaal was om die belofte te doen. Natuurlijk wisten we dat het zwaar zou worden. Jurjen viel weg. Hij was het gezicht van het bedrijf. Hij was overal aanwezig, iedereen kende hem en de onderneming draagt zijn naam.”

Weer vreugde in het leven

Natascha heeft absoluut geen spijt van haar besluit om door te gaan. “Ik heb weer vreugde in het leven en met het bedrijf gaat het goed. We bruisen weer van de ideeën. Om efficiënter te werken, hebben wij voor onze opdrachtgevers een digitaal bestelsysteem en een digitaal logboek ontwikkeld. Hiermee zijn wij voorloper in onze branche. Bovendien trekken Petra en Peter ook opdrachtgevers aan van de jongere generatie.”

 

Tekst: Toon van der Stappen

Fotografie: Evert van de Worp